อวี่จิ่นเติบโตในเมืองหยาง พ่อของเธอป่วยทางจิต แม่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก หลังได้รับมรดกจากตา เธอกลับถูกครอบครัวเสิ่นขังไว้บนหอไม้ของบ้านเก่า เธอแกล้งบ้าเพื่อเอาชีวิตรอด เพื่อแก้แค้นและหลุดพ้น เธอจึงเล็งเป้าที่องค์ชายม่อหยางแห่งจินโจว วางแผนล่อเขาทีละขั้น จนวันหนึ่งเขาอุ้มเธอออกจากบ้านเสิ่น “เสิ่นเจ้าไม่เลี้ยง ข้าจะเลี้ยง” จนเมื่อเธอใช้เขาทำลายบ้านเสิ่นและกำลังจะจากไป เขากลับคว้ามือเธอไว้ แววตาของเขามีรอยยิ้ม เธอตกใจถาม “เจ้ารู้ว่าข้าแกล้งบ้าใช้งานเจ้า ตั้งแต่เมื่อไหร่?” ม่อหยางกอดเธอไว้แน่น ตอบด้วยเสียงต่ำ “รู้นานแล้ว อวี่จิ่น ไม่ต้องกลัว ข้ายินดีให้เจ้าหลอกใช้ตลอดชีวิต”
