หลี่จงเหลียงเปิดร้านเกี๊ยวน้ำเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง เขาชอบชีวิตเรียบง่ายแบบชาวบ้านแบบนี้มาก ทุกวันได้ทำอาหาร คุยเล่นกับเพื่อนเก่าสองสามคำ แล้วฟังคำชมจากลูกค้าอีกไม่กี่ประโยค ถ้าวันไหนรู้สึกเหนื่อยก็ปิดร้าน บางครั้งถึงขั้นหยุดพักไปเป็นสิบวัน หลายคนรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ประหลาด แม้แต่หลี่เยว่ ลูกชายของหลี่จงเหลียงก็คิดแบบนั้น เขาจึงถามว่า พ่อ ผมหาทรัพย์สินได้ตั้ง 50 ล้านบาทแล้ว พ่อยังจะเฝ้าร้านเกี๊ยวน้ำเก่า ๆ นี่ไปทำไม หลี่จงเหลียงตอบว่า ไม่ใช่หรอก 50 ล้านบาทน่ะ ลูกยังซื้อเกี๊ยวน้ำสักชิ้นไม่ได้ด้วยซ้ำ
