Sloane Whitmore odradza się tuż przed legendarną ceremonią rzucania wieńca, podczas której wybiera się męża. Odkrywa, że jej zazdrosna młodsza siostra Nora również zachowała wspomnienia z poprzedniego życia. Nora przejmuje arystokratyczne małżeństwo, które niegdyś należało do Sloane, licząc na bogactwo i status. Zmęczona życiem w złotej klatce, Sloane rzuca wieniec laurowy Caelowi, obdartemu żebrakowi, który w rzeczywistości jest ukrywającym swą tożsamość najwyższym Suwerenem. Zatajając swoje boskie oblicze, Cael po cichu chroni Sloane przed upokorzeniami ze strony rodziny i morderczymi intrygami Nory. Znosząc niezliczone próby i uprzedzenia bogów wobec śmiertelników, Sloane pozostaje niezłomna i lojalna. Gdy prawda o tożsamości Caela wychodzi na jaw, Nora za swoje zbrodnie trafia do wiecznego więzienia. Ostatecznie Sloane przełamuje barierę między ludźmi a bogami, stając u boku Caela jako równa mu małżonka, by wspólnie rządzić Boskim Królestwem.
