Irene, beş yıl boyunca Kaptan Carson'ı tüm kalbiyle sevdi. Uçuş programını ezberledi, sırf onun rotalarında uçmak için biletler aldı, inişleri için gece 2'de uyandı ve onu hiç kimseyi tanımadığı bir şehre kadar takip etmek için Seattle'daki işini bıraktı. Evlenme teklif edeceğine, bir gün terminalde diz çökeceğine ve kalabalığın onları alkışlayacağına inanıyordu. Fakat Carson onu asla bir sevgili olarak görmedi. Onun için Irene sadece bir kolaylıktı; her an elinin altında olan sıcak bir beden, gerçek bir kadının ne istediğini anlamaya çalışırken üzerinde alıştırma yaptığı biriydi. Aslında aşık olduğu kadın, uçuş aralarında maaşa bağladığı bir fahişe olan Blair'di. Irene gerçeği öğrendiğinde kalbi kırılmadı, adeta durdu. Ağlamadı ya da çığlık atmadı. Gülümsedi, derin bir nefes aldı ve yıllardır kendisini sessizce seven komşusunun tatlı oğluna evet dedi. Bir yıl sonra Carson, Blair'in başından beri onunla alay eden soğukkanlı bir para avcısı olduğunu anladı. Parasız ve perişan bir halde Irene'in kapısına dayandı; çöpe attığı kız için yalvardı. Ama tam on ay geç kalmıştı. Irene evlilik belgesi imzalarken başını kaldırıp ona bakmadı bile.